சனி, ஜூன் 24, 2017

குலதெய்வமே எந்தன் குறை தீர்க்கவா! - கேபிள் கலாட்டா



வேந்தர்  டிவில பின்கோடுங்குற நிகழ்ச்சி சனிக்கிழமை மாலை 7.00 மணிக்கு ஒளிப்பரப்பாகுது. அமிஞ்சிக்கரை முதல் அமெரிக்கா வரை எல்லா இடத்தையும் சுத்திக்காட்டுறாங்க. நிகழ்ச்சியின் முதல்பகுதியில் அந்த பகுதியின் ஊர்பெயர்க்கான காரணம், அந்த பகுதி உருவான வரலாறு உள்ளிட்ட விஷயங்களும், நிகழ்ச்சியின் இரண்டாம் பகுதியில் அந்த பகுதியின் வரலாற்று பழைமை வாய்ந்த கட்டிடங்கள், புகழ்பெற்ற வழிபாட்டுதலங்களுக்கான வரலாற்று குறிப்புகளும்,  நிகழ்ச்சியின் மூன்றாம் பகுதியில் அந்த பின்கோடு பகுதியில் கிடைக்கும் பிரபலமான உணவுகள், சாலையோர பிரசித்தமான உணவுவகைகள் முதலியவற்றை அந்த ஏரியாவின் மண்மனம் குறையாமல் ஒளிப்பரப்பாகுட் இந்த நிகழ்ச்சியுடைய மறுஒளிபரப்பாக வெள்ளிக்கிழமை இரவு 9:00மணிக்கும் ஒளிபரப்பப்பாகுது.  இந்நிகழ்ச்சியை தி.முத்துராஜ் இயக்கி, அலெக்ஸ் தொகுத்து வழங்குகிறார். 

ஜீ டிவில வீக் எண்ட்  வித் ஸ்டார்ஸ்ன்னு ஒரு நிகழ்ச்சி. திரை உலக பிரபலங்களை கூப்பிட்டு சுகாசினி பேட்டி காணுற சாதாரண நிகழ்ச்சிதான். ஆனா, மத்த நிகழ்ச்சிகளைவிட இந்த நிகழ்ச்சியை அழகாக்குறது அந்த பிரபலங்களோட குடும்பத்தினரையும் அவங்க நண்பர்களையும் அவங்களுக்கே தெரியாம சந்திக்க வைக்குறாங்க. இதுவரை அர்ஜுன், குஷ்பு, பாக்கியராஜ், செஸ் விளையாட்டு வீரர் விஸ்வநாதன் ஆனந்த்ன்னு கெஸ்ட்டா வந்திருக்காங்க. இன்னிக்கு (23/6/2017) அன்னிக்கு நடிகை ரோஜா கலந்துக்குறாங்க.



 நேஷனல் ஜியாகரபிக் சேனல்ல இன்டியாஸ்  மெகா கிட்சன்னு ஒரு நிகழ்ச்சி முன்ன ஒளிப்பரப்பாச்சு. திருப்பதி, தர்மஸ்தலா, இஸ்கான் கோவில்,  அமிர்தசரஸ், கலிங்கா யூனிவர்சிட்டின்னு சதா சர்வ நேரமும் அன்னதானம் நடக்குற இடம், சாப்பாடு தயாராகுற இடம், அதுக்கு தேவையான மூலப்பொருட்கள் சுத்தம் செய்யுறது, அதை பாதுகாத்து வைக்குறதுன்னு எல்லாத்தையும் புட்டு புட்டு வைப்பாங்க. பார்க்க பிரம்மாண்டமாவும், பிரமிப்பாவும் இருக்கும். இப்ப புதுப்பொலிவோடு அந்த நிகழ்ச்சியை மீண்டும் ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. வரும் திங்கட்கிழமை முதல் இரவு 9.00 மணிக்கு இன்னிகழ்ச்சி ஒளிப்பரப்பாக போகுது. முதல் நிகழ்ச்சி பொற்கோவில் நடக்குற அன்னதானத்தையும், உணவு தயாராகுற கிச்சனும்தான். தவறாம பாருங்க.



புதிய தலைமுறை டிவில புதுபுது அர்த்தங்கள்ன்னு ஒரு நிகழ்ச்சி ஒளிப்பரப்பாகுது.  அரசியல் நிகழ்வு, சமுதாய நிகழ்வினை புது கோணத்துல அலசுறாங்க.. சம்பந்தப்பட்ட தலைவர்களை கூப்பிட்டு வந்து அவர் கருத்தையும் கேக்குறாங்க.


எல்லா தெய்வத்தையும் அந்தந்த கோவில்ல போய் வேண்டிக்கிட்டாதான் வரம் கொடுக்கும், ஆனா, நம்ம குலதெய்வம் மட்டும் நாம வரம் கேட்கனும்ங்குறதுக்காகவே நம்ம வீட்டு வாசல்ல காத்திருக்கும்ன்னு சொல்வாங்க. குலதெய்வம் முதல் கடவுள். அதுக்கப்புறம்தான் மத்த கடவுள். எல்லா சாமியும் குலத்தெய்வமாகிடாது. அதேமாதிரி குலதெய்வம் கோவில் நம்ம வசிப்பிடங்களுக்கு அருகில் இருக்காது. தூர எங்கோ காட்டுல, ஏரிக்க்கரையில, வரப்புமேட்டுல இருக்கும். அப்படி இருந்தாலும் குலதெய்வம் நம்ம வாசப்படில காத்திருக்கும்.   அப்பேற்பட்ட குலத்தெய்வம் இருக்குற கோவிலை தேடிப்பிடிச்சு  அதோட சிறப்புகளை மக்கள் டிவில ஞாயிற்றுக்கிழமை 8.30 மணிக்கு எங்க குலச்சாமின்ற பேர்ல ஒளிப்பரப்பாகுது.


நமக்கு நம்ம பொறந்த நாள்,  கல்யாண நாள், பசங்க பிறந்த நாள், அவங்க சம்பந்தப்பட்ட நால், நம்ம மூதாதையர்கள் திதின்னு இப்படி நம்மை சார்ந்த நிகழ்ச்சிகள் நினைவிலிருக்கும். இல்லன்னா படிப்பு, நுழைவுத்தேர்வுக்காக கொஞ்சம் முக்கியமான நாட்களை நினைவு வச்சுக்குவோம். அந்த மாதிரி அன்றைய தினத்தின் வரலாற்றை வரலாறு பேசுகிறதுன்ற நிகழ்ச்சில ஒளிப்பரப்பாகுது. அந்நாளில் நடந்த  இயற்கை சீற்றம், அரசியல் நிகழ்வுகள் மற்றும் ஆன்மீகம் சார்ந்த நாட்களை திங்கள் முதல் சனி வரை மாலை 6.30க்கு ஒளிப்பரப்பாகுது. பயனுள்ள நிகழ்ச்சி.

தமிழ்மணம் ஓட்டுப்பட்டை
http://tamilmanam.net/rpostrating.php?s=P&i=1464385


நன்றியுடன்,
ராஜி.

வெள்ளி, ஜூன் 23, 2017

முரடனுக்கு வந்த வாழ்வு - நாயன்மார்கள் கதைகள்

பொதுவா கண்ணு மண்ணு தெரியாம கோவம் வந்தா போக்கிரி, முரடன்னு சொல்வோம். ஆனா, இங்க மூக்குக்கு மேல கோவம் வந்த ஒருத்தர் நாயன்மார் வரிசைல வந்திருக்கார். அவர் பேர் எறிபத்த நாயனார்.


உலகப்புகழ் வாய்ந்த கரிகாலன், ராஜராஜ சோழன், ராஜேந்திரசோழன்லாம் ஆட்சிப்புரிந்த சோழ ராஜ்ஜியத்திற்குட்பட்ட  கரூவூரில்  என்ற ஊரில் எறிபத்தர் பிறந்தார்.  இவர் சிவபெருமான்மீதும், சிவனடியார் மீதும் மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்தார்.  சிவனடியாருக்கு யாதொரு தீங்கென்றால் முதல் ஆளாய் நின்று தீங்கிழைப்போரை தண்டிக்கும் இயல்புடையவர். இதற்காகவே, பரசு என்றும், மழு என்றும் அழைக்கப்படும் ஆயுதத்தை கையில் எப்போதும் கொண்டிருப்பார்.   கருவூர்த் திருக்கோவிலுக்கு திருவாநிலை என்று தனியே ஒரு பெயரும் உண்டு. அங்க எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமானுக்கு,  பசுபதீசுவரர் என்று பெயர். ஆநிலையுடைய மகாதேவர்  என்று அப்பெருமானைச் சிலாசாசனங்கள் குறிக்கின்றன


மழு என்பது சிவப்பெருமான் கையிலிருக்கும்  ஒருவித ஆயுதமாகும். தருகாவனத்து ரிஷிகளின் செருக்கை போக்க சிவபெருமான் சென்றபோது ரிஷிகள் ஏவிய புலிகளை ஆடையாகவும், அவர்கள் ஏவிய ஆயுதங்களை தனது ஆயுதமாகவும் ஏற்றுக்கொண்டார். அவர் ஏற்றுக்கொண்ட சிறிய கோடாரி மாதிரியான ஆயுதமே மழுவாகும்.   மழு என்பது சிவன் அடையாளங்களில் ஒன்றாகும். சிவனைப்போலவே சிவனின் அம்சமான வீரபத்திரர் பைரவர் போன்றோர் மழுவினை தன் கரங்களில் ஏந்தியிருப்பர்.


எறிபத்த நாயனார் வாழ்ந்த அதேகாலத்தில், அதே ஊரில் சிவகாமியாண்டார் என்ற முதிய சிவனடியாரும் வாழ்ந்து வந்தார்.  இவர் இறைவனுக்கு பூமாலைகள் தொடுத்து ஆலயத்துக்கு கொடுக்கும் பணியில் இருந்தார்.  ஒவ்வொருவருக்கு ஒவ்வொரு கொள்கை. சிவகாமியாண்டாருக்கு ஒரு கொள்கை. அதிகாலையில் யாரும் எழுந்திருக்கும் முன்னமயே எழுந்து முதல் ஆளாய் குளித்து எவர் கண்ணிலும் படும் முன்னரே பூக்களை பறித்து... பூப்பறிக்கும்போது தவறியும் எச்சில் தெறித்து விடக்கூடாது என்பதற்காகவே வாயை துணியால் கட்டிக்கொண்டு பூக்களை  பறிப்பார். அப்பூக்களை யாரும் தீண்டாவண்ணம் காத்து மாலையாக்கி, மாலை நிரம்பிய கூடையையும் ஒரு கொம்பின் நுனியில் கட்டி உயர தூக்கிக்கொண்டு சென்று இறைவனுக்கு  சாத்துவார். இவர் பூக்குடலை தாங்கிச்செல்லும் அழகை கண்டு அவ்வூர் மக்கள் இவர் பக்தியை மெச்சி அவரின் கொள்கைக்கு யாதொரும் பங்கமும் நேரக்கூடாதென வழிவிட்டு ஒதுங்கி நிற்பர்.


புரட்டாசி மாத மகாநவமியை முன்தினமான அஷ்டமியன்று     என்றும்போல் அன்றும் சிவகாமியாண்டவர் உடலும், உள்ளமும் தூய்மையோடும் மனதில் இறைவனை தொழுதுக்கொண்டு பூக்குடலை தாங்கி சென்றுக்கொண்டிருந்தார். அப்போதைய சோழ அரியனையில் புகழ்சோழர் ஆண்டு கொண்டிருந்தார். அவரது பட்டத்து யானை பட்டவர்த்தனம். இது அச்சமயத்தில் மிக்க பேர் பெற்றது.  ஆற்றில் நீராட்டப்பட்டு, அலங்கரித்து மிக்க செருக்குடன் வீதிகளில் வந்துக்கொண்டிருந்தது. சிவகாமியாண்டவரை கண்டதும், அவர் கீழே தள்ளி அவர் கையிலிருந்த பூக்குடலை பிடுங்கிக்கொண்டு மதங்கொண்ட மாதிரி ஓடியது. யானைப்பாகர்களும் யானையை ஊக்குவித்தவாறும் மேலும் விரைந்து செல்ல யானையை பணித்தனர்.  முதியவரான சிவகாமியாண்டவரால் ஏதும் செய்ய இயலாமல் புலம்பி அழுதார். தன் கையிலிருந்த தண்டத்தால் அந்த யானையை அடிக்க ஓடி முதுமையின் காரணமாய் கீழ விழுந்தார். 

யானையை உரித்துப் போர்த்த சிவபெருமானே  ஓலம்! எளியவர்களுக்கு வலிமையாக நின்று துணை புரிபவனே ஓலம்! அன்புடைய அடியவர்களுக்கு அறிவாய் விளங்குபவனே ஓலம்! ,தெளிந்த அமுதைப்போன்று இனிக்கும் பெம்மானே ஓலம்! கங்கையாற்றையும்,  சந்திரனையும் சூடியுள்ள திருமுடியிலே சாத்துவதற்காக அல்லவா இம்மலர்களைக் கொண்டு வந்தேன். திரிபுர தகனம் செய்த பெருமாளே!  இவற்றை யானையா சிந்துவது? யமனை உதைத்த திருவடிகளை உடையோனே ஓலம்! , இது அடுக்குமா? எத்தனையோ அன்பர்கள் கூடியிருக்கும் பெருங்கூட்டத்தில் ஏழையாகிய என்னையும் ஒரு பொருட்டாக மதிக்கும் பேறு கிட்டுமா?! என தரையில் கைகளை மோதி அழுதார். மக்கள் அனைவரும் செய்வதறியாது திகைத்து நின்றனர்



சிவகாமியாண்டவரின் கூக்குரல் கேட்டு இறைவனைவிடவும் வேகமாய் ஓடிவந்தார் எறிபத்தர்.  யானையின் அட்டூழியத்தை கண்ட சிவகாமியாண்டாரைக் கண்டு வணங்கி “உமக்கிந்த நிலைமையைச் செய்த யானை எங்கே போய்விட்டது” எனக் கேட்டார். சாமிக்குச் சாத்தக் கொண்டு வந்த பூவைச் சிதறிவிட்டு இந்தத் தெருவழியேதான் போகிறதென’  சிவகாமியாண்டவர் கூறினார். ‘இந்த யானை பிழைப்பதெப்படி’ என சினந்தபடி யானை சென்ற வழித்தடம் ஒற்றி   சென்று யானையினை கண்டுப்பிடித்து, யானையின் துதிக்கையை மழுவினால் வெட்டினார். யானை செத்து வீழ்ந்தது. 



அப்படியும் எறிபத்தருக்கு இன்னும் சினம் ஆறவில்லை. “இதுதான் அறிவில்லாது விலங்கு என்றால் நீங்கள் யாவரும் பார்த்துக் கொண்டா இருந்தீர்கள்? என்று பாகரையும் , பரிக்கோற்காரரையும் பார்த்து கோவத்துடன், அவர்கள் கூறிய சமாதானத்தைக் கேட்குமுன்னே தம் கோடாரியை வீசி அந்த ஐந்து பேரையும் வீழ்த்தினார். யானை மற்றும் வீரர் ஐவரின் ரத்தமும் சடலமுமாய் அந்த இடமே போர்க்களம் போல் காட்சியளித்தது. அவற்றிற்கிடையில் ரத்தம் பாய்ந்த மழுவுடன் வெற்றி மிதப்பில் எறிபத்தர் நின்றுக்கொண்டிருந்தார். 


காட்டுத்தீயென மன்னனின் காதுக்கு இச்செய்தி சென்றது. அச்சமயம் சமயதீசைப்படி விபூதி தரித்துக்கொண்டிருந்த நேரமது. காலை மாலை இருவேளையும் குளித்து பூஜைக்கு முன்னும், கோவில் செல்வதற்கு முன்னும், சாப்பாட்டிற்கு முன்னும்,  விபூதியை கட்டைவிரல் துணைக்கொண்டு நடுவிரல் மற்றும் மோதிர விரலால் கீழே சிந்தாதப்படி எடுத்து வடக்கு அல்லது கிழக்கு திசை நோக்கி நின்று சிவனின் அஞ்செழுத்து மந்திரத்தை சொல்லியும் அல்லது மந்திரமாவது நீரு.. என்று உச்சரித்தப்படி,  புஜங்கள், கைமூட்டுகள், மணிக்கட்டு, இடுப்பு மற்றும் கால்மூட்டுகளிலும் விபூதி பூசிக்கொள்ள வேண்டும். விபூதி வாங்கும்போதும் ஒற்றைக் கையால் விபூதி வாங்கக் கூடாது. வலது கையின் கீழே இடது கையைச் சேர்த்து வைத்தே விபூதி வாங்க வேண்டும். ஆலயங்களில் தரும் விபூதியை பூசிக் கொண்டது போக மீதியை தரையில் உதறக் கூடாது. வலது கையில் வாங்க வேண்டும். வாங்கிய விபூதியை அப்படியே பூசிக் கொள்ள வேண்டும். இது சமயதீட்சையின் பாலப்பாடமாகும்.  இதன்படியே சோழமன்னர் விபூதி அணிந்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போதுதான் பட்டத்து யானையை யாரோ கொன்றுவிட்ட தகவல் வந்து சேர்ந்தது. யானையை கொல்வதென்பது எளிதான வேலை இல்லை. அதிலும், வீரர்கள்சூழ் பட்டத்து யானையை கொல்வதென்பது மிக சிரமமான வேலை/  இது பகை நாட்டவர் கைவரிசை என எண்ணி, நால்வகை சேணையோடு, தானும் குதிரைமீதேறி  சம்பவ இடத்திற்கு  விரைந்து சென்றான். 


இறந்துப்பட்ட உடல்களை கண்டு, கடும்சினத்தோடு, அடாத இச்செயலை செய்தது யார்?! எதிரிப்படைகள் எங்கே?! உடைவாளை சுழற்றியபடி  அங்கு குழுமியிருந்த ஆட்களை கேட்டார்.  “இதோ இங்கே நிற்கிறாரே! இவர்தான் யானையைக் கொன்றார்“ என்று எறிபத்தரைக் காட்டி அருகில் இருந்தவர்கள் கூறினர்எறிபத்தரை கண்டதும் கைவாள் தானாய் கீழிறங்கியது. கூடவே, தரையில் வீழ்ந்துகிடந்த  சிவகாமியாண்டவர் மீதும் கண்கள் சென்றது. இந்த பெரியவருக்கு ஏதோ துன்பம் நேர்ந்திருக்கிறதென ஊகித்து, எறிபத்தைரை கைது செய்யாமல், குதிரையினின்று கீழிறங்கி, நல்லவேளை! யானை இவரை ஒன்றும் செய்யாமல் கடவுள்தான் காப்பாற்றினார்“ என்று மனதில் நினைத்து  ஆறுதல் அடைந்து எறிபத்தர் முன் சென்றான். கண்ணீர் மல்க அவர்காலில் வீழ்ந்தான். “ இங்கே என்ன அபசாரம் நேர்ந்ததோ அதை நான் அறியேன். பட்டத்து யானை கொல்லப்பட்டது என்பது மாத்திரம் தெரிந்து கொண்டேன். ஆனால், இங்கு வந்து பார்த்தபிறகுதான் என்ன நடந்தது என  தெரிகிறது.  தங்கள் உள்ளம் வருந்தும்படியான தீங்கு நடந்திருக்கவேண்டுமென்று உணர்ந்துகொண்டேன். அந்தத் தீங்குக்குப் பிராயச்சித்தமாக யானையையும்,  பாகரையும் தண்டித்தது போதுமா? தாங்கள் அருள் செய்ய வேண்டும் “ என்று பணிவுடன் கூறினான் அரசன். 

சிவகாமியாண்டவர் இறைவனுக்கு அணிவிப்பதற்காகக் கொண்டுப்போன பூக்களை யானை பாழாக்கியது. அதை பாகரும், குத்துக்கோற்காரரும் தடுக்கவில்லை. அதனால் கொன்றேன். என சிறிதும் பயமின்றி எறிபத்தர் சொன்னார்.   அதைக்கேட்ட புகழ்சேரன் மறுபடியும் அவர் காலில் வீழ்ந்து “அவருக்கு நேர்ந்த இந்த அபராதம் மிகப் பெரியது. என்னுடைய ஆட்சியில் என் யானை ஒரு சிவனடியாருக்குத் தீங்கு செய்தது என்றால்  நான் உலகில் இருந்து என்ன பயன்?  இந்த அபராதத்துக்கு யானையையும், பாகரையும் கொன்றது போதாது.  யானைக்கு உரியவனான என்னையும் கொல்வதே முறையாகும். தாங்கள் தங்கள் புனிதமான  கோடாரியால்  என்னைக் கொல்லவேண்டாம். என்னுடைய வாளால்   .என்னை வெட்டி கொன்று இந்த அபராதத்தினின்று என்னை விடுதலை செய்ய வேண்டும் எனக்கூறி வாளை எறிபத்தரிடம் நீட்டினான்.  எறிபத்தர் இதைச் சிறிதும் எதிர்பார்க்கவில்லை. புகழ்சேரன் தன் நிலையை மறந்து, தன் பட்டத்து யானையின் பெருமையை மறந்து, ஓர் சிவனடியாருக்கு இழைத்த தீங்கைத் தம்மைக் காட்டிலும் மிகுதியாக எண்ணி வருந்துவதை உணர்ந்தார். “ஆஹா! என்ன உத்தமமான அன்பு! என்னவிதமான பக்தி! என்று எண்ணினார். அரசன் எங்கேனும் தன் வாளால் தன்னை மாய்த்துக்கொண்டிடுவாரோ என அஞ்சி,    அந்த வாளை  உடனே அரசனிடமிருந்து வாங்கிக் கொண்டார்.  அதைக் கண்ட சோழன் முகம் மலர்ந்து , எறிபத்தர் தம்மேல் வாளை வீசுவதற்கு ஏதுவாகப் பணிந்து நின்றார்.  

ஆனால் எறிபத்தர் மனத்தில் புயல் கொந்தளித்து குமுறியது.  என்ன காரியம் செய்தேன்!, முறை தவறாது நிற்கும் மன்னன், இறைவனிடம் அன்பு செய்யும்   பக்தன், அடியார்களுக்கு அடியாராக இருந்து அவர்கள் துன்பம் களையும் சிறந்த நெஞ்சன், அப்படிப்பட்டவனின் மனம் புண்படும்படி நாம் நடந்துகொண்டோமே!  என்ற சிந்தனை அவர் உள்ளத்தில் ஓடியது. இத்தனை உத்தமருக்குத் தீங்கு இழைத்த நானல்லவா குற்றவாளி! இந்தக் குற்றத்துக்கு தண்டனையை நாமே அளித்துக் கொள்வதுதான்  உத்தமம்   என மனதிற்குள் புலம்பி . கையிலிருந்த வாளைத் தன் கழுத்தில் வைத்து அறுத்துக் கொள்ளப்போனார். 

புகழ்சேரன், அய்யகோ! என்ன காரியம் செய்ய துணிந்தீர் என அவர் கையிலிருந்த வாளை பறிக்க முயன்றான். எறிபத்தர் வாளை விடாமல் அசையாது நின்றார். அப்போது, வானிலிருந்து அசரீரி ஒலித்தது.  உங்கள் அன்பின் வலிமையை உலகத்துக்குக் காட்டும் பொருட்டே இந்நிகழ்வு அரங்கேறியது. அனைவரும் உயிர்த்தெழுக என கூறியதும் யானையும், குத்துகோற்வீரர்களும் உயிர் பெற்று எழுந்தனர்.  எறிபத்தர் மனமுருகி புகழ்சேரனது காலில் விழுந்தார். அரசனும் எறிபத்தர் கையிலிருந்த வாளைப்பற்றி  வீசி எறிந்துவிட்டு, அவர் காலில் விழுந்தான். அப்போது சிவகாமியாண்டாரும் அங்கு வந்து சேர்ந்தார்.   என்ன ஆச்சரியம்! அவருடைய பூக்கூடை பூக்களால் நிறைந்திருந்தது. எறிபத்தர் புகழ்சோழரின் கால்களில் விழுந்து பட்டத்து யானையின் மேல் அமரவேண்டுமென பணிந்து நின்றார். அவ்வாறே பட்டத்து யானைமீதேறி நால்வகை படைகளோடும், எறிபத்தர் முன்செல்ல அரண்மனை சென்றார். எல்லோரும் சிவபெருமானின் கருணையையும் , அடியவர்களின் அன்புச் சிறப்பையும் உணர்ந்து நெகிழ்ந்து ஆரவாரித்தனர். எறிபத்தநாயனார் நாளும் நாளும் அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்து, தவக்கொள்கையை மேற்கொண்டு, பின் நலமிக்க திருக்கயிலை மலையினில் இறைவரது கணநாயகத் தலைமை பெற்றார். அவர்தம் குருபூஜை மாசி மாதத்து ஹஸ்தம் நட்சத்திரமாகும். 

தமிழ்மணம் ஓட்டுப்பட்டை இங்க இருக்கு
http://tamilmanam.net/rpostrating.php?s=P&i=1464259

நன்றியுடன்
ராஜி. 

வியாழன், ஜூன் 22, 2017

காதோடுதான் நான் பேசுவேன் - கைவண்ணம்


சில்க் த்ரெட் நூல்ல செய்யுற  ஜுவல்க்குதான் இப்ப மவுசு அதிகம். பார்க்க செம அழகு. நல்ல ஜொலிஜொலிப்பா இருக்கும். எல்லாவித கலர்லயும் செய்யலாம். வளையல், கம்மல், மணிமாலை, ஹேர்க்ளிப்ன்னு எல்லாமே செய்யலாம். பழகிட்டா செம ஈசி.. இதுக்கு மூலப்பொருட்கள் எல்லா பேன்சி ஸ்டோர்லயும் கிடைக்குது. அதிகபட்சம் 25 ரூபாய்ல ஒரு கம்மல் செய்யலாம். ஆனா, ஆரம்பவிலை 120ரூபா. வேலைப்பாடு அதிகரிக்க, அதிகரிக்க விலை கூடும். ஒரு கம்மல் செட்டை ஒரு மணி நேரத்துல செஞ்சுடலாம்...




 கம்மல் செய்ய பிளாஸ்டிக்ல ஜிமிக்கை  பேஸ் கிடைக்குது.

ஸ்கேல் இல்லன்னா நோட்ல நூலை சுத்தி மொத்தம் 15 இழை இருக்குற மாதிரி எடுத்துக்கனும்....

இடைவெளி விட்டு மேல படத்துல இருக்குற மாதிரி நூலை கோர்த்துக்கிட்டு வரனும்.

நூலை எல்லா இடத்துலயும் சுத்திட்ட பிறகு கம்மலுக்குள் க்ளூ வச்சு நூலை ஒட்டி மிச்ச மீதி நூலை வெட்டிடனும்.

 கம்மல் பேஸ் ரெடி.....


 எல்லாவித ஜுவல்சும் இந்த மாதிரி நூல் சுத்துறதுதாலதான் வரும்.


 ரெண்டு ஐபின்னை ஒன்னுக்குள் ஒன்னை ஜாயின் பண்ணிக்கனும்.


 ஒரு கம்பில முத்தை கோர்த்துக்கிட்டு செஞ்சு வச்சிருக்கும் கம்மலை கோர்த்துக்கனும். 

 மேல பீட் கேப்பை கோர்த்து மிச்ச மீதி கம்பியை வெட்டி வளைச்சுக்கனும்.

 அதேமாதிரி இன்னொரு பக்கத்து கம்பில இன்னொரு முத்தை கோர்த்து இன்னொரு கம்மலை கோர்த்து க்ளூ போட்டு ஒட்டிக்கனும். 

எப்ப பாரு ஜிமிக்கை கம்மல்ன்னு செஞ்சு போட்டுக்குறதுக்கு பதிலா புது டிசைன்ல தொங்கட்டான் ரெடி.  


ரெண்டு கம்மலும் ஜாயின் பண்ண இடம் தெரியாம இருக்க ரன்னிங்க் ஸ்டோன் ஒட்டிக்கனும். 



 அதை சுத்தி சின்ன சைஸ் கோல்ட் முத்து செயினை சுத்தனா தொங்கட்டான் ரெடி.


 கம்மல் பேஸ்ல க்ளூ தடவிக்கனும்...



 சின்ன பிளாஸ்டிக் ரவுண்ட்ல நூலை சுத்தி கம்மல் பேஸ்ல ஒட்டிக்கிட்டு நமக்கு விருப்பப்பட்ட மாதிரி கல், முத்துன்னு வச்சு அலங்கரிச்சுக்கலாம். 


 தொங்கட்டான் ரெடி...

அடுத்த வாரம் இதுக்கு மேட்சிங்கா வளையல், ஆரம்ன்னு செஞ்சு வாரேன்...

தமிழ்மணம் ஓட்டுப்பட்டை....
http://tamilmanam.net/rpostrating.php?s=P&i=1464172

நன்றியுடன்,
ராஜி.


புதன், ஜூன் 21, 2017

வீட்டுக்குள் நுழையக்கூடாத ஆமையாய் கடவுள் அவதரித்தது ஏன்?! - கூர்ம ஜெயந்தி ஸ்பெஷல்

இன்னிக்கு விஷ்ணு பகவான் கூர்ம அவதாரமெடுத்த தினம். கூர்மம்ன்னா ஆமைன்னு அர்த்தம்.  ஆமை புகுந்த வீடு உருப்படாதுன்னு நம்மூர்ல சொல்வாங்க. ஆனா, அந்த கடவுளே ஆமையாய் அவதாரமெடுத்திருக்காரே! அந்த அவதார படத்தை வீட்டுல வச்சு எப்படி கும்பிடுவாங்கன்னு யோசனை எப்பயுமே எனக்குண்டு. கடவுள் படைப்பில் உயர்வென்றும் தாழ்வென்றும் இல்லை. அதான் அந்த அவதாரமெடுத்திருக்கார்ன்னும், பழமொழில வரும் ஆமை இல்லாமை, கல்லாமை, இயலாமை....மாதிரியான ஆமைகள்ன்னு இத்தனை நாள் நினைச்சுக்கிட்டிருந்தேன். ஆனா, அப்படி இல்லன்னு  இன்னிக்குதான் தெரிஞ்சுது. 

குழந்தை, குட்டியோட வசிச்சிட்டிருக்கும் ஆமைக்குடும்பத்தை பிரிச்சு குழந்தைன்னும் தாய்ன்னும் பிரிச்சு வேறவேற இடத்துல வசிக்க வச்சாலும், குட்டி நினைப்பாவே தாய் ஆமை இருக்குமாம் குட்டி சாப்பிட்டிச்சோ! இல்லியோன்னு... இந்த நினைப்பே குட்டி ஆமையோட வயிறு நிறைய வச்சிடுமாம். அதுப்போலதான், குடும்பத்தலைவர்கள் எங்கிருந்தாலும் தன் குழந்தைகள் நினைவோடும், அவர்தம் நலன்மேல அக்கறையாவும் இருக்கனும்ங்குறதை உணர்த்தவும், அந்த ஆமைப்போல காக்கும் கடவுளான தானும்,  தன் குழந்தைகளான உலக உயிர்கள்மேல் எங்கும், எப்பவும் அக்கறை கொண்டிருப்பேன்னும் நமக்கு உணர்த்தவே கூர்ம அவதாரமெடுத்தாராம். 

எந்த விலங்குக்கும் இல்லாத ஒரு சிறப்பு என்னன்னா  எதாவது ஒரு தீங்குன்னா ஆமை  ஓட்டுக்குள் கை, கால், தலைன்னு ஐந்து உறுப்புகளை அடக்கிக்கொள்ளும். அடக்கம் என்பது பயத்தினால் வருவதால் அல்ல. அடக்கம்ன்னா பணிவாகும். எத்தனை உயரத்துக்கு போனாலும் அடக்கத்தோடு நடக்க வேண்டுமென ஆமை உணர்த்துது. ”ஒருமையுள் ஆமைப்போல் ஐந்தடக்கம் ஆற்றின் எழுமையும் ஏமாப்பு உடைத்து”ன்ற வள்ளுவர் கூற்றுக்கேற்ப கண், வாய், செவி, மூக்கு, உடல்ன்னு ஐம்புலனை அடக்கி ஆள வேண்டுமெனவும், குடும்பம்ன்னா ஏற்ற தாழ்வுகள் வரும். அம்மாதிரியான நேரங்களில் தலைமை பொறுப்பிலிருப்பவர்கள்தான் குடும்பத்தை தாங்கி வழிநடத்தி நல்ல நிலைக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டுமெனவும் கூர்ம அவதாரம் நமக்கு உணர்த்துது. 
அதுமட்டுமில்லாம மற்ற எல்லா அவதாரத்தைவிடவும் கூர்ம அவதாரத்துக்கென தனிச்சிறப்பு ஒன்றுண்டு. அது என்னன்னா, மத்த அவதாரங்கள் தீயவர்களை அழிக்க எடுக்கப்பட்டதாகும். வயலுக்கு பாயும் நீர் வரப்பு புல்லுக்கும் பாய்வதுப்போல தீயவர்களோடு சேர்ந்து பல அப்பாவிகளும் இறந்தனர். ஆனா, கூர்ம அவதாரம் தீயது நடக்கும்போது  காத்ததோடு ஏகப்பட்ட நல்லவற்றை நமக்கு அளித்தது.   மகாவிஷ்ணுவின் இரண்டாவது அவதாரமே இந்த கூர்ம அவதாரம்


சித்தவித்யாதர மகள்  என்ற தேவலோக கன்னி, கலைமகளை வணங்கி நின்றபோது, அவள் பக்தியை மெச்சி தனது வீணையில் சுற்றியிருந்த மலர்மாலையை சித்தவித்யாதர மகளுக்கு சரஸ்வதி தேவி கொடுத்தாள். பெருமகிழ்ச்சியோடு அம்மாலையை வாஅங்கிக்கொண்டு வரும்போது துர்வாச முனிவர் எதிர்பட, அவருக்கு மரியாதை செய்யும்விதமாய் தன்னிடமிருந்த கலைமகள் தந்த மாலையை அவரிடம் கொடுத்தாள். 

அம்மாலையோடு துர்வாச முனிவர் தேவலோகம் செல்லும்போது, இந்திரன், தன் வாகனாமன யானை  மீதேறி   எதிரில் வந்துக்கொண்டிருந்தார். உள்ளன்போடு இந்திரனுக்கு மலர்மாலையை கொடுத்தார் துர்வாச முனிவர். அதைப்பெற்றுக்கொண்ட இந்திரன் அலட்சியமாய் யானையின் தலைமீது வைத்தான்.  யானையோ அதன் மதிப்பை உணராமல்   தும்பிக்கையால் அம்மாலையை எடுத்து கீழே போட்டு காலால் மிதித்து பாழாக்கியது. 

இதனை கண்ட துர்வாச முனிவர் தன்னை இந்திரன்  அவமதித்துவிட்டதாக எண்ணி, தேவேந்திரா! செருக்கோடு நடந்துக்கொண்ட உன் செல்வசெழிப்பெல்லாம் இருக்குமிடம் தெரியாமல் ஒழிந்துப்போக வேண்டும்’ என சாபமிட்டார்.  முனிவர் சாபம் உடனே பலித்தது. இந்திரன் செல்வமனைத்தும் ஒரு நொடியில் மறைந்தது.  யானை மதம் பிடித்து ஓடியது. தேவாதிதேவர்கள் அனைவரும் சோபை இழந்ததோடு யானைக்கு பயந்து ஓடி ஒளிந்தனர்.  தேவர்களின் நிலை அறிந்த அரக்கர்கள் தேவலோகத்தை கைப்பற்ற இதுதான் தக்க சமயமென்று எண்ணி இந்திரனோடு போரிட்டனர். தேவர்களுக்கும், அசுரர்களுக்கும் கடும்போர் நடந்தது. அசுரர்கள் போரில் வீழ்ந்தாலும், அசுர குரு சுக்ராச்சாரியார் தன்வசமுள்ள சஞ்சீவி மந்திரத்தைக்கொண்டு அசுரர்களை பிழைக்கவைத்துக்கொண்டே இருந்தார்.  இதனைக்கண்ட இந்திரன் பிரம்மன் தயவை நாடினான். பிரம்மன், மகாவிஷ்ணுவிடம் கூட்டி சென்றார். 
இந்திரனின் இக்கட்டான சூழ்நிலையை உணர்ந்த மகாவிஷ்ணு மந்தார மலையை மத்தாக்கி,  வாசுகி என்னும் பெரிய நாகத்தை கயிறாக்கி பாற்கடலை கடைந்து வரும் அமுதத்தை பருகினால் இழந்த அனைத்து செல்வத்தையும் மீட்கலாம் என்று யோசனை சொன்னார். பலமனைத்தும் இழந்த நிலையில் இருக்கும் தேவர்களால் இச்செயலை செய்ய முடியாது என்றெண்ணிய இந்திரன் அசுரர்களுக்கும் அமுதம் தருவதாக கூறி ஒப்பந்தம் போட்டுக்கொண்டு பாற்கடலை கடைய ஆரம்பித்தான். 
அவ்வாறு பாற்கடலை கடைந்துக்கொண்டிருக்கும்போது மத்தாக இருந்த மந்தாரமலை அங்குமிங்கும்  நிலைக்கொள்ளாமல் அலைந்ததால் கடைவதில் சிரமேற்பட்டது. மீண்டும் மகாவிஷ்ணுவை சரணடைந்தான் இந்திரன்.  அவனுக்கு உதவும் பொருட்டு  மகாவிஷ்ணு மிகப்பெரிய ஆமையாய் உருவெடுத்து மந்தார மலையை தன் கூட்டின்மீது தாங்கி நிலைக்கொள்ள செய்தார். மீண்டும் பாற்கடலை கடையும் முயற்சியில் அனைவரும் ஈடுபட்டனர்.  மலையிலுள்ள பாறைகள், மரங்களால் காயப்பட்டும், உடல் இறுக்கத்தாலும் கடும் வலியால் அவதிப்பட்ட வாசுகி பாம்பு ஆலகால விஷத்தை கக்கியது. அந்த விஷம் உலகத்தையே அழித்துவிடுமென்பதால் நந்தியம்பெருமானை கொண்டு அவ்விஷத்தை திரட்டி சிவபெருமான் உண்டார்.  இதனைக் கண்ட பார்வதிதேவி சிவபெருமானின் கண்டத்தில் கைவைத்து அழுத்த அவ்விஷம் கழுத்திலேயே நின்று திருநீலகண்டன் என பெயர் உண்டாக காரணமானது. ஆலகால விஷத்தின் நச்சுத்தன்மை சிவபெருமானையே சிறிது நேரத்துக்கு மயக்கத்துக்குள்ளாக்கியது. அவ்வாறு மயங்கிய சிவபெருமானை எழுப்ப முனிவர்களும், ரிஷிகளும் வழிபட ஆரம்பித்தனர்.  சிவபெருமான் ஆலகால விஷத்தை உண்டது திரயோதசி  திதி , மாலை 4.30 டூ 6.00 மணியாகும். அந்நேரமே பிரதோஷ வழிபாடாக மாறி இன்றளவும் நினைத்தது ஈடேற இறைவனை வழிபட உயரிய  நேரமாய்  கூர்ம அவதாரத்தினால்   நமக்கு கிடைத்தது. 
மீண்டும் பாற்கடலை கடைய ஆரம்பித்தபோது, முதலில் வேண்டியதை தரும் வல்லமைக்கொண்ட  காமதேனு என்றழைக்கப்படும் பசு வெளிவந்தது.  இது பார்வத்தேவியிடம் சேர்ந்தது.  அடுத்து பொன்போல ஜொலிக்கும் உச்சைசிரவஸ்  என்ற  குதிரை தோன்றியது. இந்த குதிரை நினைத்த மாத்திரத்தில் நினைத்த இடத்தில் கொண்டு செல்லும் ஆற்றல் கொண்டது. இதும் இந்திரனிடம்  சென்றது.  அடுத்து தூய வெண்ணிறத்தில் நான்கு தந்தங்களோடு  ஐராவதம் தோன்றியது.  இதும் இந்திரன் எடுத்துகொண்டான்.  

இவற்றையடுத்து பஞ்ச தருக்கள் என அழைக்கப்படும் அரிசந்தனம், கற்பகம், சந்தனம், பாரிஜாதம், மந்தாரம்  என ஐந்து மரங்கள் தோன்றியது.   இதில் கேட்டதை கொடுக்கும் சக்திக்கொண்ட கற்பகமரத்தின் கீழ் இந்திரன் அமர்ந்துகொண்டான்.  

அடுத்து,  அணிபவர்களுக்கு ஆற்றலையும் வெற்றியையும் தரக்கூடிய கவுஸ்துபம் என்ற மணிமாலை தோன்றியது. இதனை திருமால் அணிந்தார். அதற்குப்பின் ஜேஷ்டாதேவி தோன்றினாள். இவளை மூதேவி என்றார்கள். (மூத்த தேவியே மூதேவி ஆனாள்.) இவளை யாரும் ஏற்காததால் பூலோகம் வந்தடைந்தாள். இவளுக்கு மிக அழகான அறுபது கோடி  தேவலோகப் பெண்கள் தோன்றினார்கள். இவர்களை தேவர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அடுத்து தோன்றியது மது! இந்த மது தோன்றும்போது அதன் அதிதேவதையான சுராதேவியுடன் மதியை மயக்கும் அழகு மங்கையர்கள் கணக்கற்ற தோழியர்களுடன் தோன்றினார்கள். அவர்களை அசுரர்கள் ஏற்றுக் கொண்டார்கள். 
இதற்குப்பின் தோன்றியவள்தான் ஸ்ரீதேவி எனப்படும் மகாலட்சுமி. தாமரைமலர் மாலையை ஏந்தியவளாய் அவதரித்த இவள் தனக்குத் தகுந்த மணாளன் மகாவிஷ்ணுவே என்பதனை அறிந்து, மகாவிஷ்ணுவிற்கு மாலை அணிவித்து திருமாலின் தேவியானாள்.  அடுத்து வெண்ணிற  வலம்புரி சங்கு தோன்றியது.  அதை மகாலட்சுமி ஏற்றுகொண்டாள். 

விஷக்கொடுமையை போக்கும் மூலிகையுடனும், காம சாஸ்திரத்திடனும், கைகளில்  நீலோத்பலர் மலர் தாங்கி  சந்திரன் தோன்றினான்.  பூரண ஒளிக்கிரணங்களோடு  ஸ்யமந்தகமணி என்றும் அழைக்கப்படும் சிந்தாமணி   தோன்றியது.   இதனை  சூரியன் ஏற்றான். கடைசியில்  நான்கு கைகளுடனும், கைகளுக்கொன்றாக   சீந்தில்கொடி, அட்டைப்பூச்சி, அமிர்தகலசம், கதாயுதத்தோடு தன்வந்திரி அவதரித்தார்.   இவர் மருத்துவர்களின் தேவதை ஆனார். 

தன்வந்திரி பகவானின்  கையிலிருக்கும்  அமிர்தகலசத்தைப் பெறுவதில் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் பலத்த போட்டி எழுந்தது.  இதனை அறிந்த மகாவிஷ்ணு  மோகினி அவதாரம் எடுத்து அமிர்தத்தைப் பங்கிட்டுத் தரும் வேளையில்  அசுரன் ஒருவன் குறுக்கு வழியில் சூரிய - சந்திரர்களுக்கு இடையில் அமிர்தம் பெற முயற்சிக்கையில், மோகினி ரூபத்திலிருந்த மகாவிஷ்ணு  அமிர்தம் வழங்கிக்கொண்டிருனத  கரண்டியால்  அவனை வெட்டினார். அமுது உண்டதால் தலையும் அழியவில்லை, உடலும் அழியவில்லை. இதைப் பார்த்த பிரம்மன், ஒரு பாம்பை துண்டாக்கி துண்டிக்கப்பட்ட பாம்பின்  தலையோடு ஒரு அசுரனின் உடலையும், பாம்பின் உடலோடு அசுரனின் தலையையும்  பொருத்தி இணைத்தார்.  இவ்வாறு  ராகு - கேது அவதாரம் நிகழ்ந்தது.  இதற்கிடையில் மோகினியின் அழகில் சிவபெருமான் மயங்கியதால் ஹரிஹரன் என்றழைக்கப்படும் ஐயப்பன்  அவதரித்தார்.

மகாவிஷ்ணு  எடுத்த  கூர்ம அவதாரத்தினால் எத்தனை   அரிய பொருட்கள் கிடைத்தன. அதேசமயம் பல நிகழ்வுகளும் நடைப்பெற்றன. அனைத்தும் சுபமான நிகழ்வுகள் ஆகும். மகாவிஷ்ணுவின் கூர்ம அவதாரக் கோலத்தினை வழிபட சனியின் தாக்கம் குறையும் என்பர்.

இந்திரன், துர்வாசரை அவமதித்ததால் இந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் நடந்தது.  அனைத்தும் சுபமாய் முடிந்தாலும் பெரியோரை அவமதித்ததால் பெரும்போர் நிகழ்ந்தது.  பெரியோரை அவமதித்தால் பெருங்கேடு வந்து சேரும் என உணர்த்தும்   கூர்ம அவதாரம்   ஆனி மாதத்து தேய்பிறை ஏகாதசையன்று  நிகழ்ந்தது.  அந்த தினம் இன்று.  இன்றைய தினம் மூத்தோர் பாதம் தொட்டு வணங்கி, குடும்பத்தை மனதிலிருத்தி இறைவனை வேண்டிக்கொண்டாலே போதும். இதற்கென தனியாய் விரதமிருக்க தேவையே இல்ல. கூர்ம அவதார புராணத்தை கேட்டும் , படிப்போருக்கும் சகல சௌபாக்கியங்கள் கிடைக்கும்..

சனிபகவானால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் கூர்ம அலங்காரத்தில் விஷ்ணுவை வழிப்பட்டு வந்தால் நன்மை பயக்கும்... கூர்ம ஜெயந்தி மந்திரம் 

ஓம் தராதராய வித்மஹே

பாசஹஸ்தாய தீமஹி

தன்னோ கூர்ம ப்ரசோதயாத்


தமிழ்மணம் ஓட்டுப்பட்டை...
http://tamilmanam.net/rpostrating.php?s=P&i=1464063

நன்றியுடன்,
ராஜி. 

செவ்வாய், ஜூன் 20, 2017

ஆத்தாடி! இம்புட்டு நல்லவிகளா நீங்க?! - கிச்சன் கார்னர்



வெள்ளரி இனத்தை சார்ந்த படர்கொடியாகும் இந்த பீர்க்கங்காய். இது மிக வெப்பமான பகுதிகளில் வளரக்கூடிய தன்மை கொண்டதாகும்.. பூ, இலை, காய்லாம் சமையலுக்கு உதவுது. இதோட நார் உடல் தேய்த்து குளிக்கவும், கைவினைப்பொருட்கள் செய்யவும் உதவுது. ஆசியா, ஆப்பிரிக்காவில் அதிகளவு விளையுது.  Ribbed gourdன்னு ஆங்கிலத்துலயும், கடுகோஷ்டகி, திக்த கோஷ்டகி, ஷிரேபல்லி, ஜிங்கதோரீ, தோனா, பீர்க்கை, பீர்க்கங்காய்ன்னு இந்தியா முழுக்க பல்வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்படுது. 

ஆந்திராவில் பீர்க்கங்காயில் அரைக்குற  காரசார துவையல், கேரளாவில் பருப்பும் பீர்க்கங்காயும் சேர்த்துச் செய்யுற கூட்டு, கர்நாடகாவில் பீர்க்கங்காய் பஜ்ஜி, மகாராஷ்டிராவில் வறுத்துப் பொடித்த வேர்க்கடலை சேர்த்துச் செய்கிற பீர்க்கங்காய் ஃப்ரைன்னு இந்தியா முழுக்க மட்டுமில்ல வியட்நாமில் சூப்பிலும், சீனா, இந்தோனேஷியா, பிலிப்பைன்ஸ், கனடா, ஸ்பெயின்லயும்கூட தினசரி சமையலில் பீர்க்கங்காயின் ஆதிக்கம் அதிகம். 

பீர்க்கங்காயில் உள்ள சத்துகள்.... 
உடல் வளர்சிதை மாற்றத்திற்கு தேவையான வைட்டமின் சி, துத்தநாகம்,  இரும்பு, ரிபோஃப்ளோவின், மெக்னீசியம், தயாமின் உள்ளிட்ட அனைத்துச் சத்துகளும் இதில் உள்ளன. செல்லுலோஸ் , நீர்ச்சத்து, பெப்டைட், ஆல்கலாயிட் ஆகிய இரண்டும் இயற்கையான இன்சுலினாக செயல்படுது. அதிகளவு பீட்டாகரோட்டின் இருக்கு. இத்தனை நல்ல சத்துகள் இருந்தாலும் குறைந்தளவு கலோரியை கொண்டுள்ளது. 



பீர்க்கங்காயின் பயன்பாடு..
மலசிக்கலை போக்குது, மூலநோயை முற்றாக நீக்குது. ரத்தம் மற்றும் சிறுநீரில் சர்க்கரையின் அளவை கட்டுப்படுத்துகிறது. பார்வைக்கோளாறுகளை நீக்கி பார்வைத்திறனை அதிகரிக்க செய்யுது.  ரத்தத்தை சுத்திகரிக்க பீர்க்கங்காய் உதவுறதால கல்லீரலின் ஆரோக்கியம் காக்கப்படுது. குடிப்பழக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்ட கல்லீரலை சரிசெய்ய பீர்க்கங்காய் பெரிதும் உதவுது.  மஞ்சள் காமாலைக்கு பீர்க்கங்காய் சாறு கொடுக்கப்படுது. இன்ஃபெக்‌ஷன் வராம தடுக்குது. எதிர்ப்பு சக்தியை அதிகளவு உண்டாக்குது...  பீர்க்கங்காயை தொடர்ந்து சாப்பிட்டு வந்தால் சருமம் பளபளன்னு இருக்கும். வயிற்றில் அமிலச்சுரப்பை தடுத்து புண்கள் வராம தடுக்குது. சிறுநீர் கழிக்கும்போது உருவாகும் எரிச்சலை கட்டுப்படுத்துது. இதில் அதிகளவு நீர்சத்தும் குறைந்தளவு கொழுப்புசத்தும் , கலோரியும் இருக்குறதால எடையை குறைக்க உதவுது. பாதங்களை பீர்க்கங்காய் நார் கொண்டு தேய்த்து குளித்து வந்தால் பித்த வெடிப்பு நீங்கி பாதம் மென்மையடையும். பீர்க்கை நார்க்கொண்டு பூச்சாடி, போட்டோ ஃப்ரேம், கீச்செயின்னு  அழகிய கைவினைப்பொருட்கள் செய்யவும் பயன்படுது. 


பீர்க்கங்காயின் சதைப்பற்றை அரைத்து காயங்களின் மேல் பற்றாக போட்டால் ரத்தக்கசிவு நிக்கும்.   பீர்க்கங்காய் துண்டுகளோடு  ரெண்டு டம்ப்ளர்  நீரூற்றி கொதிக்கவிட்டு தேவையான அளவு உப்பு சேர்த்து காலை, மாலைன்னு குடித்து வந்தால் வயிற்று பூச்சிகள் வெளியாகும். பீர்க்கங்காய் சாறுடன் போதிய அளவு வெல்லம் அல்லது தேன் கலந்து குடித்துவர ஆஸ்துமா நோய் நீங்கும். பீர்க்கங்காயின் இலையோடு பூண்டு சேர்த்து பற்றாய் போட்டுவர தொழுநோய் புண் ஆறும். பீர்க்கங்காய் துண்டுகளை வெயிலில் காய வைத்து இடித்து பொடியாக்கி சோறு வடித்த தண்ணியோடு சேர்த்து தலைக்கு தேய்த்து குளித்துவர இளநரை சரியாவதோடு தலைமுடி பளப்பளப்பாகவும், மென்மையாகவும் இருக்கும். பீர்க்கைக்கொடியின் வேரை காயவைத்து பொடியாக்கி காலை, மாலை என நீரில் கலக்கி குடித்தால்  சிறுநீரகக்கல் கரைஞ்சு வெளியேறும். பீர்க்கை இலையினை அரைத்து நெல்லிக்காயளவு சாப்பிட சீதப்பேதியும், வயிற்றுக்கடுப்பும் நீங்கும். இலையின் சாறை நாள்பட்ட புண்ணில் பூசிவர குணமாகும்



வெளிச்சத்தின் கீழ் இருட்டு இருக்குற மாதிரி அதிகளவு நன்மைகள் கொண்ட பீர்க்கங்காய் பித்தத்தையும், சீதளத்தையும் உண்டாக்கி, வாத கபத்தை தாறுமாறாய் எகிறும். அதனால, வாரத்திற்கு இரண்டு அல்லது மூன்று நாட்கள் சாப்பிட்டா போதும். இட்லி தோசைக்கு சாம்பார், கூட்டு, துவையல், சாதத்துக்கான சாம்பார்ன்னு விதம் விதமாய் செய்யலாம்.. 

இனி பீர்க்கங்காய் கூட்டு செய்யும் முறை...
பீர்க்கங்காய்,
பாசிப்பயறு,
கடலைப்பருப்பு,
வெங்காயம்,
தக்காளி,
பூண்டு,
காய்ந்த மிளகாய்,
மிளகாய் தூள்,
உப்பு,
எண்ணெய்,
கடுகு,
கறிவேப்பிலை கொத்தமல்லி.. 
தேங்காய் துருவல். 


பீர்க்கங்காயை தோல் நீக்கி கழுவி சின்ன சின்ன துண்டுகளாக்கி வச்சுக்கோங்க..  பீர்க்கங்காய் தோலை தூக்கி போட்டுடதீங்க.. அதை வச்சு துவையல் செய்யலாம்..  கடலைப்பருப்பு பாசிப்பருப்பை வேக வச்சுக்கோங்க. 
வாணலியில் எண்ணெய் ஊற்றி காய்ந்ததும் கடுகு போட்டு பொரிய விடுங்க....

 நசுக்கின பூண்டு சேருங்க... 

 .
  
காய்ந்த மிளகாய் போட்டு சிவக்க விடுங்க....

பொடியாக நறுக்கின வெங்காயம் சேர்த்து வதக்குங்க....

வெங்காயம் சிவந்ததும் தக்காளி சேர்த்து நல்லா வேகவிடுங்க...

பீர்க்கங்காய் துண்டு சேர்த்து வதக்குங்க... 

மிளகாய் தூள் சேர்க்கனும்... 

மஞ்சப்பொடி சேர்த்து வதக்குங்க..... 

உப்பு சேர்த்து தேவையான அளவு தண்ணி சேர்த்து வேகவிடுங்க....

காய் நல்லா வெந்ததும், வேக வெச்ச பருப்பு சேர்த்து தண்ணி சுண்டுற வரை கொதிக்க விடுங்க.

கறிவேப்பிலை, தேங்காய் துருவல் சேர்த்தால் சுவையான கூட்டு ரெடி.என் அம்மா லேசா கரம் மசாலா தூள் சேர்ப்பாங்க. பசங்களுக்கு அந்த காம்பினேசன் பிடிக்காததால நான் சேர்க்கலை. தேவைப்பட்டா சேர்த்துக்கோங்க. 


சூடான சாதத்துல நெய் விட்டு இந்த கூட்டு சேர்த்து பிசைஞ்சு சாப்பிட்டா செமயா இருக்கும். அடிக்கடி பீர்க்கங்காய் சேர்த்துக்கிட்டா நோய் எதிர்ப்பு சக்தி உண்டாகும்.. 

தமிழ்மணம் ஓட்டுப்பட்டை இங்க இருக்கு...

நன்றியுடன்,
ராஜி